Vrijwilliger in de kijker

Rita Vanderstraeten (64) is een hoedenmaakster uit Lochristi. Samen met haar twee teckels Basiel en Kamiel vervoert ze sinds het ontstaan van Hop-in mensen naar hun bestemming. Haar agenda staat vol vrijwilligerswerk. “Soms lig ik uitgeteld in de zetel, maar ik doe het zo graag.”

In 2007 werd er bij Rita borstkanker vastgesteld. Voor de bestraling moest ze vaak naar het ziekenhuis in Leuven. “Je moet soms lang wachten in de wachtzaal en dan praat je met de andere mensen. Zo hoorde ik over de noodzaak aan vrijwilligers voor vervoer.” Door het horen van alle vervoersmoeilijkheden, begon het idee in haar hoofd te spelen dat ze zou kunnen helpen.

Volle agenda

In januari 2017 startte Hop-in en in maart van datzelfde jaar werd Rita chauffeur. “Ik was al vrijwilliger bij een andere organisatie. Een klant van daar vroeg via Hop-in naar mij. Zo is Hop-in eigenlijk bij mij terecht gekomen en hebben zij mij gevraagd om ook vrijwilliger bij hen te worden.” Rita’s agenda staat ondertussen vol vrijwilligerswerk. “Ik ben de actiefste vrijwilliger van het Rode Kruis en chauffeur voor andere organisaties. Daarbovenop doe ik per week een tiental ritten voor Hop-in. Af en toe lig ik uitgeteld in mijn zetel, maar ik doe het zo graag.”

Kamiel en Basiel zijn de twee teckels van Rita. “Dat zijn mijn twee kindjes. Ze gaan overal mee naartoe, ook als ik mensen vervoer voor Hop-in.” Basiel is twee jaar oud en bij Rita sinds hij een puppy was. Kamiel is acht jaar en sinds vorig jaar bij Rita. “In het begin nam ik ze allebei mee, maar dat is echt niet te doen. Kamiel sprong van de ene naar de andere kant. Ondertussen heb ik hem geleerd om rustiger te zijn. Maar nu is het uitzonderlijk dat ze allebei meegaan.”

Teckels op de achterbank

“De meeste mensen merken niet dat er een hondje bij is. Hij ligt op de achterbank in een mandje en soms onder een fleecedekentje. Dan verschieten ze als ze plots zien dat er een hondje ligt te slapen.” Ondertussen kennen veel mensen Basiel en Kamiel. “Ik heb er veel die erachter vragen. Als ze instappen, kijken ze onmiddellijk naar de achterbank en zijn ze teleurgesteld als mijn teckels er niet bij zijn.”

Rita vind het belangrijk om de privacy van de personen die ze rondrijdt te respecteren. “Ik vraag zelf nooit naar hun problemen. Pas als ze er zelf over beginnen vertellen, luister ik en praten we erover.” Als chauffeur bij Hop-in kom je vaak interessante mensen tegen. “Als je vaak met mensen rondrijdt, krijg je echt een band. Zo was er een oude vrouw, Denise. Zij was ook hoedenmaakster en werd mijn beste vriendin. We hadden een fantastische band en gingen vaak samen op stap. Spijtig genoeg is ze overleden. Ik mis haar nog enorm.”

Kerkhof

Het liefst van al doet Rita medisch vervoer omdat ze zelf zoveel tijd in het ziekenhuis heeft doorgebracht. Aangezien ze veel zieke mensen vervoert, gebeurt het vaak dat er iemand overlijdt. “Ik denk veel na in mijn auto als ik alleen zit. Dan denk ik aan alle mensen die ik vervoerde en hoe het ermee zou zijn. Soms kom ik op het kerkhof het graf tegen van iemand waarvan ik niets meer hoorde. Dat is altijd even slikken.”

Reacties zijn gesloten.

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑