Miriam (66) werd vrijwilliger: “Mensen een luisterend oor bieden is zo belangrijk”

In oktober 2019 ging Miriam Hauben (66) na een carrière als leerkracht en researcher in de biotechnologie met pensioen. Om haar dagen nuttig in te vullen ging ze aan de slag als vrijwilliger bij Hop-in, de vrijwilligersorganisatie van LM Oost-Vlaanderen. “Er zijn heel veel mensen die nood hebben aan een babbeltje of gewoon wat gezelschap.”  

Je bent nu bijna anderhalf jaar met pensioen en al even lang aan de slag als vrijwilliger.  
“Klopt. Ik ben van opleiding licentiaat scheikunde en ik heb een tijdje in het onderwijs gestaan. Daarna ben ik terechtgekomen in het technologiepark van Zwijnaarde, waar ik 33 jaar als researcher in de biotechnologiesector gewerkt heb. Toen ik met pensioen ging had ik snel plannen om vrijwilligerswerk te doen. Ik ben eerst gestart in het AZ Jan Palfijn en later bij Hop-in.” 

Vanwaar de keuze om vrijwilligerswerk te doen?   
“Om mij nuttig bezig te houden en om contact te houden met mensen. Ik hou er niet van om de hele tijd thuis te zitten. Ik ben altijd al graag bezig geweest, dus ik wist onmiddellijk dat ik een nieuwe bezigheid zou zoeken. Ik doe het natuurlijk ook omdat ik andere mensen graag help. In het ziekenhuis sta ik op de psychiatrische afdeling, waar ik als vrijwilliger de bibliotheek beheer, koffie verdeel en boodschappen doe met de patiënten. Ongeveer een jaar geleden heb ik me dan ook ingeschreven als hopper bij de Liberale Mutualiteit. Er zijn nu twee dames bij wie ik regelmatig langsga.” 

“Vrijwilliger zijn heeft mijn ogen echt geopend. Veel mensen hebben nood aan gezelschap”  

Wat doe je precies bij die mensen? 
“Ik probeer vooral een luisterend oor te bieden, want de mensen vertellen zo graag. Maar soms gaan we ook wandelen, boodschappen doen of spelen we spelletjes. Als we gaan winkelen, doen we dat te voet, met het openbaar vervoer of met de auto.  Het is belangrijk om hen een gezellige namiddag te bezorgen. Het gebeurt wel eens dat ik kleine huishoudelijke taken doe zoals afwassen. De twee dames die ik nu vergezel, houden ervan om samen te gaan wandelen. Ze zijn 62 en 63 jaar en worden ook graag begeleid bij hun winkelbezoek.”  

Is het moeilijk om langs te gaan bij mensen die je niet kent? 
“Nee, voor mij niet. Het is natuurlijk altijd afwachten wie je voor je zal krijgen, maar ik heb daar nog geen problemen mee gehad. Ik ben ook wel een erg sociaal persoon en mijn ervaring in het onderwijs helpt daar zeker bij.  

 “Als ik zie hoeveel mensen er in de problemen zitten, dan besef ik pas hoe goed ik het zelf heb”  

Hoe vaak ga je bij de mensen thuis? 
“Meestal een keer per week. Bij mensen thuiskomen heeft mijn ogen wel geopend. Het verbaast me hoeveel mensen er in de problemen zitten. Dan pas besef je hoe goed je het zelf hebt. Mensen die veel meegemaakt hebben en dat niet altijd goed kunnen verwerken, hebben wel eens nood aan extra gezelschap. Het is fijn dat ik hen dat kan bieden.”  

Is dit iets wat je je hele leven wil blijven doen?  
“Absoluut. Ik heb als hopper veel zelfstandigheid, ik kan alles zelf plannen en ik sla graag een babbeltje met de mensen. Meer hoeft dat voor mij niet te zijn. Er zijn echt veel mensen die nood hebben aan gezelschap. Als ik een lange tijd bij dezelfde mensen ga, dan zou ik ook echt een band kunnen opbouwen met hen.”